Aslında farklı çok farklı insanlarla tanışmak için her zaman gezmek
yolda olmak gerekmiyormuş.
Hala bir yerleşik hayatın içindeyken,
tanımadığım insanların çok olduğu yerlerde geziyorum.
Öyleyken mutlu olduğumu fark ettim, evet!
Farklı farklı şeyler hakkında konuştuğum o insanlar
sanki orada sadece o anda var olmuş insanlardı,
hayal gücü ürünü gibi ve ben onlarla sanki yolda bir
süreliğine karşılaşmışız gibi... o anlık sohbetler yaptık yani!...
Şarkı söylemeyi sevdiğimi de fark ettim yine,
çok yetenekli olduğum söylenemese de.
O zaman lütfen koro seçmelerini de kazanayım!
Hem o zaman kemanımla gezerken şarkı da
söylerim mutlu mutlu bir gezgin olarak!