sürprizlerle dolu olan hayatın, bana da güzel ve hareket etmeli, gitmeli sürprizler yapmasını istiyorum!
bunun için şu sıralar çok uğraşıyorum... 'hayatta maceralar olmadıktan sonra, yaşamanın ne anlamı var ki':)

şu anda yapmam gereken o kadar çok şey var ki! kesitler, planlar, modeller, diyagramlar dünyasına dair...ama, başka bir şey de var kiiii çok heyecanlı! evet! köye gitme planları:) tabiiiğ ki METROPOLİS! imbatlar tokuşsun o zaman! işimizi bitirip kırmızı minibüsle Metropolis yollarına düşelim!

yazılmamış yazılar, yazılmamış yazlar var! bu kış hepsini yazıcam...
yaza kadar vaktim var!
yeniden çalışkan mutlu ve gezgin olmaya karar verdi ruhum!

yunanistan'dayım! değişen planlarla son anda gelen bir haber, tabii ki beni daha çok cezbeden...yolculuk öncesinde sırasında yine aynı tembellik hissedilen...bir workshop için buradayız...sıcak selanik sokaklar manastır yeni başka insanlar yere serilen maketler konuşmalar konuşmamalar soğuk kahve zeytinyağı bitmeyen sofralı öğle yemeği gece hepberaber ayn ıyerde aynı masada yenen akşam yemekleri kesişmeler kesişmeler kesişmemeler yolculuk hali 

yağmur bastırdı, ben odamda keman çalıyordum.. sonra kendimi o evde buldum..
pazar günlerimi geçirdiğim, aralıksız keman çalıştığımız pazar öğleden sonraları
sonra onların akşama dönüşmesi.. artık parmaklarım çok çok ağrımaya
başladığında elinde çaylar keklerle içeri giren bayan çello..
pazar günüydü bay kemanla eşilikli 4 numaralı etüdü çalıyorduk, hızlı çok hızlı
yağmur yağıyordu.. yağmurlu havalarda yağmur sesinde çalınan 4 numaralı etüt iyi
hissettirir hep..